Het gesplitte logo van de bas en de gitaar op deze website kan natuurlijk niet zonder uitleg,
dus ik zal op deze pagina het een en ander vertellen over mezelf.

kuhne002
Muziek was niet weg te denken in mijn kinderjaren. Nog voordat ik de eerste snaren had aangeslagen waren al mijn speelgoedauto’s al over de gitaar gereden. Mijn vader ( eveneens gitaarleraar en jazz saxofonist ) deed een opleiding aan hetzelfde conservatorium waar ik zelf later ook zou afstuderen.

Alle muziekstijlen klonken in de huiskamer, Bach, Stravinsky, maar ook Baden Powell, Stan Getz, Charlie Parker, John Coltrane en nog veel, veel meer. Het was dus niet zo heel gek dat ik zelf ook op gitaarles ging. De eerste gitaarlessen kreeg ik natuurlijk van mijn vader maar na verloop van tijd ging ik toch op les bij Rolf Kieft, op de muziekschool in Alkmaar. In 1984, toen ik 11 jaar was, ging ik mee naar het North Sea Jazz Festival. Een ervaring die mijn eerste interesses in jazz en de basgitaar aanzwengelden.

kuhne003“North Sea Jazz festival,een ervaring die mijn eerste
interesses in jazz en de basgitaar aanzwengelden”

Na verloop van tijd begon ik aan de lage snaren van de gitaar te plukken om het geluid van een basgitaar na te bootsen. Een stijl waar ik toen erg van onder de indruk was, was het z.g.n. “slappen”, een techniek waarbij je met de duim op de snaren slaat en met de wijsvinger de snaren plukt. Deze techniek hoorde ik gebruikt worden bij Level 42 door Mark King. Een cursus op de TV getiteld “Rockschool” wakkerde mijn interesse in de basgitaar verder aan toen ik Larry Graham en Bootsy Collins zag spelen. De gitaar maakte dus ( voorlopig ) plaats voor de basgitaar.

Mijn vader kocht een Hohner basgitaar voor me en ik begon me eerste lessen bij Wout Folmer. Hier leerde ik baslijnen meespelen van liedjes van Wilson Pickett, The Beatles, Robert Cray, The Blow Monkeys en nog veel meer. Dit was voor mij een hele leerzame periode. Een periode die me ook geïnspireerd heeft om in mijn eigen lessen het uitzoeken en meespelen van liedjes te gebruiken. Natuurlijke wilde ik het geleerde in de praktijk uitproberen en de jamsessies in jazzcafé “Birdland” in Alkmaar waren daar de perfecte gelegenheid voor. Birdland was een unieke plek waar de beste musici uit de regio en de rest van Nederland kwamen spelen en jammen, en dus een ideale plek om te leren, informatie uit te wisselen en af te kijken bij anderen. De sessies werden geleid door Jimmy Karakusevic.

Uit deze sessies ontstond een bandje met één van zijn zoons, Lars Karakusevic, “The Future”. Met dit bandje hebben we onder leiding van Ronald Abrahams een aantal optredens gedaan. Sommige hiervan hebben een blijvende indruk bij me achter gelaten, waaronder één waarbij we het podium met Herman Brood deelde en een optreden in Utrecht op het “Bluesroute” festival. Voor een jochie van nog geen 18 jaar waren dit natuurlijk fantastische leerzame ervaringen. Ervaringen waar ik nog steeds erg dankbaar voor ben en met veel plezier aan terugdenk. Dat ik verder wilde met muziek maken stond als een paal boven water inmiddels. Dat dit ook op uitsluitend op de basgitaar zou gebeuren stond iets minder vast. In het tweede jaar van mijn opleiding lichte muziek/basgitaar bij Wim Dijkgraaf koos ik namelijk opnieuw voor de klassieke gitaar en ben bij Hans de Weerd afgestudeerd.
“Voor een jochie van nog geen 18 jaar,
waren dit natuurlijk fantastische leerzame ervaringen”

Na mijn studie heb ik twee jaar verder gestudeerd in Engeland bij o.a. John Mills. Ook de Flamenco muziek heeft me geïnspireerd me verder te ontwikkelen op de gitaar en hiervoor heb ik lessen genomen bij o.a. John Fillmore en Jacco Muller. Beide instrumenten begeven zich op ongelooflijk veel stijlen en dit heeft zeker een positieve uitwerking op mijn lespraktijk, waar de interesses in verschillende stijlen enorm uiteenlopen. Dit maakt de les voor zowel de leerling als voor mij, een zeer afwisselende muzikale ervaring ongeacht het instrument.